Bedankt allemaal! 
Wij willen graag iedereen die de afgelopen maanden heeft meegeleefd met ons heel erg bedanken.

Wij willen iedereen bedanken die in de afgelopen acht maanden iets heeft opgestuurd of heeft meegegeven, en Duncan hier blij mee hebben gemaakt.
Het maakte Duncan niet uit of het nu gewoon een leuk kaartje was, of een leuke zelfgemaakte knuffel of een ballon hij vond het allemaal even leuk.
Duncan vond het altijd leuk dat hij zo veel post kreeg, en als Duncan het eens een keer niet naar zijn zin had werd hij toch vrolijk als hij iets had uitgepakt.

Wij willen ook zeker iedereen bedanken die voor ons (Papa en Mama)heeft gezorgd.
En met het zorgen voor ons bedoelen we onder andere het klaarmaken van een warme maaltijd, zodat wij een lekker bordje eten hadden voor als we bij Duncan in het ziekenhuis waren.
Deze warme maaltijden hebben er voor gezorgd dat wij toch een beetje normaal konden eten, en geen eten in het restaurant van het ziekenhuis hoefden te halen.
Ook bedanken we de personen die ons huis met enige regelmaat hebben bijgehouden, en hier kun je denken aan stofzuigen, de was en andere huishoudelijke klusjes. Na een week lang leven in het ziekenhuis konden we zo weer in een schoon huis terug komen, het was altijd netjes en opgeruimd.
En natuurlijk niet te vergeten de mensen welke onze huisdieren met regelmaat hebben verzorgd, want ook die moesten eten en drinken en een beetje aandacht hebben.




Ook bedanken wij iedereen die naar Duncan zijn uitvaart is gekomen.
Er waren ongeveer 210 mensen exclusief alle aanwezige kinderen.
Wat heeft ons dat goed gedaan!
Alles is gegaan zoals wij wilde dat het ging. In mei na het vernietigende nieuws dat Duncan niet meer beter kon worden zijn wij een wensenlijst gaan maken voor Duncan.
Op deze manier stond alles al vast, en wij moesten wij niet ineens over van alles beslissen.

De opbrengst van de donaties t.b.v. van de KanjerKetting is 1625,00, en dit bedrag zullen wij over een tijdje zelf aan het VOKK overhandigen.

Het was een zeer mooie en overweldigende dienst, maar ook erg emotioneel en ontzettend verdrietig.
We zitten nu in gat en we moeten hier samen proberen uit te gaan komen. Er valt van alles over ons heen.

De leegte is zo vreselijk.
Niet meer zorgen voor Duncan.
Niet meer helpen aankleden.
Niet meer medicijnen geven,
Geen geluiden meer horen van de voedingspomp.

Geen stem geen lach meer horen van Duncan.


Elke dag gaan we even naar Duncan toe, om hem even gedag te zeggen.

Duncan we love you to the moon and back.


[ 4 commentaren ] ( 1321 bekeken )

<Vorige | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Volgende> Laatste>>